معرفی سوره مبارکه مریم

سوره:مریم

تعداد آیات:98

محل نزول:مکه

تعداد کلمات:982

تعداد حروف:3802

معنی عنوان سوره:

مادر حضرت عیسی(ع) (دختر عمران)

علت نام گذاری:

از آیه 16 تا 35 این سوره داستان مریم و ولادت عیسی (ع) مطرح شده است، همان مریم که زن با تقوا، پاکدامن و شایسته و از برگزیدگان بود و همینطور داستان توّلد حضرت عیسی (ع) به صورت مشروح ذکر شده است.

نام های دیگر سوره:

کهیعص

محتوای سوره:

سرگذشت زکریا و مریم و حضرت عیسی (ع)، یحیی (ع)، ابراهیم (ع)، اسماعیل (ع)، و ادریس (ع) که هر کدام دارای نکات تربیتی خاصی است. مسایل مربوط به قیامت و چگونگی رستاخیز و سرنوشت مجرمین و پاداش پرهیزکاران. پندها و اندرزهایی که مکمل بخشهای قبلی است. قرآن، نفی فرزند از خداوند، مسأله شفاعت که برنامه تربیتی مؤثری برای رساندن انسان به ایمان و پاکی و تقواست.

ترتیب:

به ترتیب جمع آوری، نوزدهمین سوره است و به ترتیب نزول چهل و سومین سوره است که بعد از سوره «فاطر» و قبل از سوره «طه» نازل شده است.

داستان های سوره:

ادریس: 57، اسماعیل: 55، زکریا ویحیی: 2 تا 15، عیسی: 16 تا 36، ابراهیم: 41 تا 50، موسی: 51 تا 55.

اولین آیه سوره:

کهیعص

آیه پایانی سوره:

وَکَمْ أَهْلَکْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِکْزًا

فضیلت تلاوت سوره:

امام صادق(ع) فرمود: « هر کس به خواندن سوره مریم مداومت کند از دنیا نخواهد رفت مگر اینکه خدا به برکت این سوره او را از نظر جان و مال و فرزند بی نیاز می کند.»

معرفی سوره مبارکه الصف

سوره:صف

تعداد آیات:14

محل نزول:مدینه

تعداد کلمات:221

تعداد حروف:900

معنی عنوان سوره:

ردیف ـ صف

علت نام گذاری:

آیه چهارم سوره می باشد که بیانگر این مطلب است که خداوند پیکار گرانی را که در راه او همچون صفی محکم و استوار می جنگند، دوست دارد و چون از صفهای فشرده و مستحکم نیروهای اسلام در برابر کفر سخن می گوید.

نام های دیگر سوره:

حواریین ـ عیسی

محتوای سوره:

تسبیح خداوند عزیز و حکیم. دعوت به هماهنگی گفتار و کردار و پرهیز از سخنان بی عمل. دعوت به جهاد با تصمیم محکم و اتحاد کامل. پیمان شکنی بنی اسرائیل و بشارت مسیح (ع) به ظهور اسلام. تضمین پیروزی اسلام بر همه ادیان. دعوت و تحریک به جهاد و ذکر پاداشهای دنیوی و اخروی مجاهدان راه حق. زندگی یاران حواریین مسیح (ع) و الهام از آنها.

ترتیب:

به ترتیب جمع آوری، شصت و یکمین سوره است و به ترتیب نزول، صد و دهمین سوره است ک بعد از سوره «تغابن» و قبل از سوره «فتح» نازل شده است.

داستان های سوره:

موسی: 5، عیسی: 6 و 14.

اولین آیه سوره:

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ

آیه پایانی سوره:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا کُونوا أَنصَارَ اللَّهِ کَمَا قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ لِلْحَوَارِیِّینَ مَنْ أَنصَارِی إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِی إِسْرَائِیلَ وَکَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَیَّدْنَا الَّذِینَ آَمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِینَ

فضیلت تلاوت سوره:

امام محمد باقر (ع) فرمود: «هر کسی سوره صف را بخواند ودر نمازهای واجب و مستحب به آنها ادامه دهد، خداوند او را در صف فرشتگان و پیامبران مرسل قرار می دهد.»