شهر
در اولین آیه به شهر و زادگاه پیامبر (ص) یعنی مکه قسم یاد شده است همان حرم امن الهی که همه کس و همه چیز در آنجا باید در امن و امان باشند.
ندارد
بعد از سوگندهای پرمعنا، خلقت انسان را در رنج و سختی (برای ساخته و پرداخته شدن انسان) بیان می کند. آرامش و آسودگی مطلق فقط در زندگی آخرت است. کارهای انسان زیر نظر است و انسان باید در آزادی اسیران و اطعام گرسنگان بکوشد. ذکر بعضی از نعمتهای مهم الهی به اسنان از جمله چشم و لب و راه هدایت. تقسیم مردم به دو گروه: «اصحاب المیمنه» و «اصحاب المشئمه» و بعضی صفات آنها و سرنوشت کافران و مجرمان. «صبر بر طاعت» و «صبر در مصیبت» و «صبر در معصیت» به صورت ضمنی مطرح شده است.
به ترتیب جمع آوری، نودمین سوره است و به ترتیب نزول، سی و چهارمین سوره است که بعد از سوره «ق» و قبل از سوره «طارق» نازل شده است.
ندارد
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ
عَلَیْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ
امام صادق (ع) فرمود: «کسی که در نماز واجب سوره بلد را بخواند در دنیا از صالحان شناخته خواهد شد و در آخرت از کسانی شناخته می شود که در درگاه خداوند مقام و منزلتی دارد و از دوستان پیامبران و شهدا و صالحین خواهد بود.»
سوره:تغابن
احساس ضرر کردن و حسرت و افسوس و یکی از نامهای روز
آیه 9 به علت مطرح کردن اوضاع قیامت و تغابن که یکی از نامهای روز قیامت است به این علت است که عده ای احساس ضرر و زیان خواهند کرد.
ندارد
توحید و صفات و افعال خداوند. هشدار به انسان که در پنهان و آشکار مراقب اعمال خود باشند و از سرنوشت اقوام پیشین عبرت بگیرند. معاد، و توجه به این نکته که عده ای در آن دنیا احساس غبن و ضرر خواهند کرد چون در این دنیا فکری برای آخرت خویش نکرده اند. عده ای نیز برنده خواهند شد. دستور به اطاعت از خدا و رسول (ص) برای تحکیم پایه های اصل نبوت. دستور و تشویق فراوان به انفاق در راه خدا و برحذر داشتن انسان از فریفته اموال و اولاد و همسران شدن.
به ترتیب جمع آوری، شصت و چهارمین سوره است و به ترتیب نزول، صد و نهمین سوره است که بعد از سوره «جمعه» و قبل از سوره «صف» نازل شده است.
ندارد
یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ
امام صادق فرمود: «هر کس سوره تغابن را در نماز فریضهای بخواند شفیع او را در روز قیامت خواهد شد و شاهد عادلی است در نزد کسی که شفاعت او را اجازه می دهد سپس از او جدا نمی شود تا داخل بهشت گردد.»