سوره:ملک
فرمانروایی
در آیه اول چون پادشاهی و اقتدار و تصرف در کارها را مخصوص خداوند می داند و سخن از مالکیت و حاکمیت خدا و این که جهان هستی ملک خدا و در تصرف و تحت حکومت اوست.
تبارک ـ مانعه ـ منجیه ـ واقیه
مبداء و صفات خدا و اینکه فرمانروایی و اقتدار مخصوص خداوند است. (تدبیر عمومی خدا نسبت به عالم). نظام شگفت انگیز خلقت از جلمه: آفرینش آسمانها و ستارگان، زمین و مواهب آن، پرندگان، آبهای جاری، گوش و چشم و ابزار شناخت. معاد، عذاب دوزخ، پاداش و کیفر. گفتگوی مأموران عذاب با دوزخیان. تهدیدها و انذار کافران و ظالمان به انواع عذابهای دنیا و آخرت.
به ترتیب جمع آوری، شصت و هفتمین سوره است و به ترتیب نزول، هفتاد و ششمین سوره است که بعد از سوره «طور» و قبل از سوره «حاقه» نازل شده است.
ندارد
تَبَارَکَ الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَن یَأْتِیکُم بِمَاء مَّعِینٍ
پیامبر اسلام (ص) فرمود: «کسی که سوره تبارک را بخواند چنان است که گویی شب قدر را احیا داشته است.»
سوره:مرسلات
فرستاده شده ها
اولین آیه سوره می باشد که خداوند به مرسلات که فرشتگانی هستند که پی در پی به پیامبران وحی می آوردند یا تند بادهایی که فرستاده می شود سوگند یاد کرده است.
ندارد
بعد از ذکر چند سوگند از قیامت و حوادث سنگین و سخت رستاخیز خبر می دهد. علایم بروز قیامت و توصیف محشر. تکرار ده بار آیه «ویل یومئذ للمکذبین» (وای در آن روز بر تکذیب کنندگان) و هر دفعه ذکر مطلب تازه. صحنه هایی از دنیا و آخرت و حقایق هستی. سرگذشت غم انگیز اقوام گنهکار پیشین. ویژگی های آفرینش انسان. مواهب الهی در زمین. ذکر گوشه ای از نعمت های بهشتی برای پرهیزگاران که انذار را با بشارت و تهدید را با تشویق بیامیزند.
به ترتیب جمع آوری، هفتاد و هفتمین سوره است و به ترتیب نزول، سی و دومین سوره است که بعد از سوره «همزه» و قبل از سروه «ق» نازل شده است.
ندارد
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا
فَبِأَیِّ حَدِیثٍ بَعْدَهُ یُؤْمِنُونَ
امام صادق (ع) فرمود: «کسی که سوره مرسلات را بخواند (بیندیشد و عمل کند) خداوند او را با پیامبر آشنا و همجوار می سازد.»