نام قومی که در زمان سلیمان(ع) می زیستند و حاکمشان
آیه 15 این سوره می باشد که بخشی از داستان قوم سبأ را در رابطه با سلیمان نقل می کند همان قومی که حاکمشان زنی به نام «بلقیس» بود. قوم سبأ خورشید پرست بودند. شهر سبأ که قوم سبأ در آن می زیستند شهر بسیار زیبا و سرسبزی بود اما قوم سبأ به خاطر ناسپاسی از طغیان از نعمتهای الهی سوء استفاده کردند و خداوند نیز سیل ویرانگری معروف به«سیل عرم» بر آنان فرستاد که نابودشان کرد.
ندارد
توحید و بخشی از نشانه های خدا در هستی، و صفات او.معاد و بحثهای متنوع در این زمینه.مسأله نبوت پیامبران پیشین و مخصوصاً پیامبر اسلام(ص) و رسالت جهانی ایشان در آیه 28 و پاسخ به بهانه جوییهای دشمنان درباره او.نمونه ای از معجزات پیامبران پیشین.حمایت از رسول خدا حضرت محمد(ص) در دعوت الهی اش.بیان نعمتهای بزرگ خدا و سرنوشت شکر گزاران و کفران کنندگان.شرح گوشه ای از زندگی سلیمان و قوم سباء که بر اثر کفران نعمتهای بی حساب الهی زندگیشان در هم کوبیده شد.دعوت به تفکر و اندیشه و ایمان و عمل صالح و تأثیر این عوامل در سعادت بشر.طرح برنامه جامع برای تربیت پیروان حق.
به ترتیب جمع آوری، سی و چهارمین سوره است وبه ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره است که بعد از سوره «لقمان» وقبل از سوره «زمر» ازل شده است.
معجزات داوود: 10، سیل عرم و سد مأرب: 15 تا 20.
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ
وَحِیلَ بَیْنَهُمْ وَبَیْنَ مَا یَشْتَهُونَ کَمَا فُعِلَ بِأَشْیَاعِهِم مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ کَانُوا فِی شَکٍّ مُّرِیبٍ
پیامبر اسلام(ص) فرمود: «کسی که سوره سبأ را بخواند در قیامت تمام پیامبران و رسولان رفیق و همنشین او خواهند بود.»
شاعران
در آیه 224 به بعد این سوره( 4 آیه آخر) از شاعران بیهوده گوی و بی تعهد و عمل سخن گفته شده است و همینطور ستایش از شاعران مؤمن.
جامعه- صسم
عظمت مقام قرآن و تسلی خاطر پیامبر(ص) در برابر خیره سری مشرکان.بعضی از نشانه های توحید و صفات خدا.فراز هایی از سرگذشت هفت پیامبر بزرگ و مبارزات آنها با قومشان: موسی وفرعون، ابراهیم، نوح، هود، صالح، لوط و شعیب.منطق ضعیف و تعصب آمیز مشرکان در هر زمان در برابر پیامبران الهی و شباهت آنها با زمان پیامبر اسلام(ص).عذاب دردناک این اقوام و بلاهای وحشتناکی که بر آنها فرود آمد.اسلام و پیامبر (ص) و عظمت قرآن، دستورهایی در زمینه روش دعوت و چگونگی برخورد با مؤمنان.بشارت به مؤمنان صالح وتهدید شدید ستمگران.سرزنش شاعران بی هدف و بیهوده گو و ستایش از شاعران مؤمن و عاقل و استفاده از سنگر شعر در راه تعهد و ایمان در آیات آخر.
به ترتیب جمع آوری، بیست وششمین سوره است و به ترتیب نزول، چهل و ششمین سوره است که بعد از سوره« واقعه» و قبل از سوره «نمل» نازلشده است.
موسی: 10 تا 66، ابراهبم: 69تا 104، نوح: 105 تا 121، هود: 123 تا 139، صالح: 141 تا 158، لوط: 167 تا 174، شعیب: 176 تا 189.
طسم
إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَکَرُوا اللَّهَ کَثِیرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُون
پیامبر اسلام(ص) فرمود: «کسی که سوره شعرا را بخواند به عدد هر کسی که نوح را تصدیق یا تکذیب کرده است ده حسنه برای او خواهد بود. همچنین هود، شعیب، صالح و ابراهیم و به عدد تمام کسانی که تکذیب عیسی(ع) و تصدیق محمد(ص) را کرده اند»