قفل و کلیدهای رزق و روزی

قفل و کلیدهای رزق و روزی

کلیدهای رزق و روزی:
اخلاق نیکو، خوش رفتاری با خانواده، نیکی به والدین، نماز، صدقه دادن، نظافت خانه، تعقیبلات نماز، رفع نیاز مؤمن، صله رحم، سحرخیزی، دائم الوضو بودن، استغفار، خوش زبانی، صرفه جویی، امانت داری، تکرار اذان با مؤذن، مدارا با مردم، وضو قبل از غذا، اظهار بی نیاز، حق گویی، شکرنعمت، قسم دروغ نخوردن، دعا در حق دیگران، مهمانی دادن،
قفل‌های برکت و روزی:
بی‌صبری، قطع رحم، ترک نماز شب، ناسپاسی نعمت، خواب صبحگاهی، گناه کردن، تظاهر به فقر، بدخلقی، درخواست نکردن از فضل خدا، نپرداختن بدهی، پدر و مادر را بانام خواندن، دروغ، ظلم کردن، ولخرجی، خیانت در امانت، سخت گیری به خانواده، رباخوری، نیت گناه، قرآن نخواندن، شغل حرام، عجله درخروج از مسجد، دیر وقت از بازار برگشتن، نفرین به پدر و مادر، حرص، بی‌احترامی به غذا، گوش دادن به موسیقی، رد فقیر، کوچک شمردن نعمت ها، خوردن در حالت جنابت، درخواست از دیگران، امر به معروف و نهی از منکر نکردن، دانش آموزی برای خودنمایی و مال دنیا و....[1]

پی نوشت :
1. ماهنامه خانه خوبان، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ش57، ص52.

ازدواج منهای رسوم غلط

ازدواج منهای رسوم غلط

امروزه موجی از آداب و رسوم غلط و ناشایست به راه افتاده که مشکلات را پیچیده کرده و مانع از ازدواج جوانان می شود و در نتیجه سن ازدواج نیز روز به روز بالا می رود.
برخی از این مشکلات و رسم های غلط عبارتند از:
1ـ مهریه سنگین، مثلاً به مقدار تاریخ تولد دختر.
2ـ تشریفات و پیرایه های عریض و طویل و کمر شکن.
3ـ تجمل گرایی و مد پرستی، خرج های اضافی و اسراف و بریز و بپاش.
4ـ چشم و هم چشمی و حسادت ها.
5ـ تهیه جهیزیه های زیاد و غیر ضروری.
6ـ عذر ادامه تحصیل و آزادی بیشتر.
7ـ مشکل پسندی به بهانه های مختلف.
8ـ عذر نداشتن ماشین و مسکن شخصی و .....
9ـ گرفتن شیربها در بعضی از مناطق.
10ـ اجبار به ازدواج فامیلی (مثل پسر عمو ـ دختر عمو) در بعضی از مناطق.
11ـ برقراری مجالس مختلف عروسی به تالارهای گران قیمت و آن چنانی.
12ـ برقراری مجالس آلوده به گناه و فساد، عروسی های مختلط و مزاحمت های اجتماعی.
13ـ عدم توجه به تحقیق و مشاوره به بهانه «قسمت بودن» ازدواج.
- حال سؤال این است که:
1ـ این همه رسم ها و پیرایه های کمر شکن را چه کسی به وجود آورده است؟
2ـ چرا ماه به ماه و سال به سال بر این گونه رسوم غلط افزوده می گردد؟
3ـ چرا به جای گشودن گره ها، بر گره ها می افزاییم؟
4ـ چرا در فکر آن پسر و دختر جوانی که ضرورت فطری و اجتماعی ازدواج را به آن ها لازم می داند نیستیم؟
صحیح است که وضع زندگی عوض شده و سطح معیشت بالا آمده، اما معیارها و ارزش های اسلامی ـ انسانی، هرگز عوض نشده و نخواهد شد. [1]

پی نوشت :
1. سایت تبیان دات نت، 8/9/92